Tunalı Gül Baba / Dursun Özden
ve kendi alevinde yanan şiir
ayan oros yalnızlığında erkil
iç-yatağıma giren karız suyu
kendi cazibesine inatçı-isterik
ekili şiir tohumları, filiz-esrik
gün abla-bizim radyo, seyirlik
sese ve söze soyunmak zamanı
buda-peşte’yi kavuşturan köprü
ve gül baba tekkesi-nazım’ı tanır
loş ve boş zamanlarda sevdalanır
tuna akmam demez, hışımla öper
oyalı, dantelli karadeniz perdesini
sudan, ışıktan korkan yarasalar-ini
ben bu kente sığmam, o şiir evreni
sınır tanımaz mavi bulutlar, al atlar
meşkli-dikenli geceye akan can suyu
yüreği kanatlı üçüncü göz, deli huyu
yanık yelfe ve acemi telaşı-şadırvan
sebil çeşme, abdestli aksakal, yaren
bir tas içimlik ömür, taşkın-deli ırmak
örselenmiş yaşam, iç bakışı yoklayan
azgın, çift eşeyli, ılık bedenini koklayan
ayazmada kutsan, sunakta yunup arınan
adak zamanı tadımlık-el ayası-meme kası
konuklara sunulan, sünnetli kızların hayası
sökün etti dönence şafağı-su perisi ve lilith
erkil-işkilli tanrılar gazabı, fırtına üfledi teşup
göğe çakılan şimşek, arafat, arasatta-göktaşı
tutuşur dirim anı-başkaldırır hira-tokuşur göztaşı
höt başı takınak ve tapınaklar, iki darp, bir niyet
yansıyan ve yankılanan habeşi bilal avazı, hicret
kumdan kale-suya yazılan şiir, kan çanağı gözler
gözünde, kem göz izi vardı, sağra-sahra ona dardı
aşk kertesinde sevi yumağı, imbikte lirik ve imgeli
çokça-içime sızan ezgi-nafile-esrik, yitik ve nağmeli
sakınımsız iç görü-semada semah ve kam ateşi-abdal
zapt edilemeyen süvari, özgür yılkı tay-gök tanrı umay
döngele zaman aralığı, yalın ayak tükettiğim yol gazelli
gün tutulur nevruz-asal olmayan salınım, gel git aşk hali
mor dokunuş, ebrulu suda serin, sırdaş-soy ağacı özden
onca şiir telaşında-göğe uzanan servi, seni bana muştalar
oysa şair ve şaire, gül ve diken içinde, gül babaya koştular
Dursun Özden
kavrulan kül, gül ve dikendi
GERCEKEDEBİYAT.COM
YORUMLAR