(sizi sizden sonra kurgulayacak çoktur)

 

benim bu kafam, taşlara çarparcasına ona çarpan

bazen yakıştığını düşünen gövdesine

çoğu kez dijital dağları aşılmazlık

demiri eritin!.. taşıyamıyor hisleri omurga

şaşırarak düşüşü suçlara gardının

benim bu bacaklarım, kazığa oturtulmuş saz coşkusu

tüyleri uçmakla-köklenmek arasında

sıcağı üfleyin!.. otları tutuşan

derimin altında bir diken hırlıyor

yetiş Athena!.. aklına oralarda dokunan biri

benim bu gözlerim, doyumsuz hikmetle acı

depresif kantaron sızdırıyor tuzlanmış yarıktan

sonunda delirme eşiği, semaya kemikler yükseliyor

estetik köpürüşlerin ruj kalıntıları

ait kılınamaz yer kuralına uyarak

kâğıtla başlayıp, şiirle tasmalanıyor

düşer-adım sende, değiştirirken organları

benim bu yükümlü olduklarım, katlanıyor batağa

(oyarak çehresini s’oyu’nun maskesi)

 

Neslihan Yalman

Gerçekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)