Şeytanın Kilisesinde Hâlâ Jeneratör / Neslihan Yalman
(sizi sizden sonra kurgulayacak çoktur)
benim bu kafam, taşlara çarparcasına ona çarpan
bazen yakıştığını düşünen gövdesine
çoğu kez dijital dağları aşılmazlık
demiri eritin!.. taşıyamıyor hisleri omurga
şaşırarak düşüşü suçlara gardının
benim bu bacaklarım, kazığa oturtulmuş saz coşkusu
tüyleri uçmakla-köklenmek arasında
sıcağı üfleyin!.. otları tutuşan
derimin altında bir diken hırlıyor
yetiş Athena!.. aklına oralarda dokunan biri
benim bu gözlerim, doyumsuz hikmetle acı
depresif kantaron sızdırıyor tuzlanmış yarıktan
sonunda delirme eşiği, semaya kemikler yükseliyor
estetik köpürüşlerin ruj kalıntıları
ait kılınamaz yer kuralına uyarak
kâğıtla başlayıp, şiirle tasmalanıyor
düşer-adım sende, değiştirirken organları
benim bu yükümlü olduklarım, katlanıyor batağa
(oyarak çehresini s’oyu’nun maskesi)
Neslihan Yalman
Gerçekedebiyat.com
YORUMLAR