Ellerimde derinliği var uzakta bir kaya mezarlığının

Gömüldüğü yerden ayrı düşenlerin
Toplu sakinliğiyle şekilleniyor parmak izlerim
Bildiğim seslerin dik vurgusuna
Tek nefeste yükleniyorum
Hava kaskatı bir madde sözcüklere dönüşünce
Ben uğursuz şeyler üretiyorum
Boşluk yer açıyor onlara sonsuz Ay'ı seçtim kendim için
Ayıların gezegeni olsun diye içten içe
Bu elbette ayılardan azade İnsani bir aldanış
Çoğunlukla sıkıcı oluyor
Kendi içini bile doldurmuyor
Oysa akışı var kendiliğinden gezegenin
Aksak ritmi koma hâli

Şehirlerin şeyleştirdiği bir telaşa
Gömülmeyi istemiyorum
Ağaçkakan inadı Pitbull öfkesiyle doluyum
Göklerden gelen hiçbir şeye inanmıyorum
Gökyüzü çok meteorolojik bir his bende

Üstüne yürünecek bir fırtına seçelim
Bu yangının acısı üflemekle geçmiyor

(hayhuy, YKY. 2029, s. 26)

Elif Sofya
Gercekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)