Cem Karaca

 

Sıtkı Kardeşim

 

Cumartesi sabahı

Hanım ve çocuklar içeride uyuyor

Ben çayı demledim bilgisayarın başındayım.

 

Cumartesi sabah laptopun başına geçtim.

Önce twitterı açtım.

Sonra, ben çalışırken zeminde çalsın diye

You Tube’u ayarladım.

Cem Karaca dinliyorum.

 

Altındaki yorumlardan okudum

Cem Baba öleli tam 18 yıl olmuş.

 

Sıtkı Kardeşim

 

Daha dün gibi ama

Cem Baba öleli 18 koca yıl geçmiş

Oysa o benim gençliğimin sanatçısıydı.

 

Bazılarına göre 2004 yılında

18 yıl önce 8 Şubat’ta öldü

 

Benim gibi düşünen

Bazılarına göre 1984 yılında

Özal’ın elini öptüğünde öldü

 

Anglosakson bir ırktan gelseydi

Dünyanın en önemli müzisyenlerinden birisi sayılırdı,

Hatta Türkiye’de bile daha çok sevilirdi.

                

Aslında Cem Karaca,

Halkın büyük bir kesimi tarafından sevilmezdi

Cem Baba, halkın gözünde anarşistti,

Saçlı sakallı hippiydi,

Barış Manço gibi düzenle uyumlu,

Babaannelerin, dedelerin hoşuna gidecek şeyler söylemiyordu,

İsyan ediyor, eleştiriyordu,

Sanatıyla değil davranışlarıyla yargılandı halkın gözünde

 

Sadece sesi ve müziğiyle değil

İçeriğiyle, sahnedeki teatral duruşuyla,

Giyimiyle, seyirciyle olan iletişimiyle

Gerçekten değer verdiğim bir sanatçıydı.

 

Şarkı söylerken hisseden

Ya da öyle bir tat veren

Eskimeyen ve bence hiç eskimeyecek ses.

Bu toprağın sesini

Karacaoğlan’ı, Emrah’ı, Kazak Abdal’ı

O muhteşem davudi sesiyle dillendirdi.

 

Ben klasik olan, beğenilen şarkılarından daha çok

Aşıklık geleneğinden gelen türkü formatındaki eserlerini beğenirdim.

Kerkük Zindanı favorimdi.

Üryan geldim,

Demedim mi,

Nem alacak felek benim,

Ömrüm

 

İçimde kalan bir ukte

Onu canlı dinleyemedim

İki satır kelam edemedim

Oysa karşılıklı oturup

Güneşte demlediğim çayı

Yüreğimden süzüp ikram edebilseydim …

 

Cem baba 18 yıl önce öldü

Yerini birinin almasından vaz geçtim

Onun ardında ikinci olabilecek yeni bir ses bile yok

 

Kendim Ettim Kendim Buldum

Resimdeki Gözyaşları

Tamirci Çırağı

Namus Belası

Edalı Gelin

Islak ıslak

Ömrüm

Parka

O Leyli     

Zeyno

 

Sesiyle, yorumuyla, söylediği şarkıyı hissedişiyle,

Karizmasıyla aklımı alan bir sanatçıydı

Benim ömrüm boyunca dinleyeceğim

Çocuklarıma, torunlarıma dinleteceğim şarkılar bıraktı.

Umarım şu an istediği yerdedir

Işıklar içinde yatsın

 

Ömrüm oldukça Kerkük Zindanını dinlerim

Çünkü biliyorum

Cem Baba, o türküyü sadece benim için söylüyordu

 

O benim şarkıcımdı.

 

Nadir Avşaroğlu
Gerçekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)