sen sonbahar diyorsun

ben 'albatros göçü'

yekesi kırık bir kayık

uzakları gösteriyor

fikrin bölük pörçük

hançerende kuş dili

 

emek diyorsun sen

ekmek diyorsun

kavga diyorsun

ben gözlerimin tuzu

toprağı ikiye bölüyor kalbin

bir damla gözyaşından geçiyorum

görmüyorsun

 

içimizden güneşi taşıyor kırlangıçlar

tenimizde aşkın kış hali

kasıklarımızda kadife bir kar

dalında çatlıyor nar

zaman sabır ötesi

 

vaat edilmemiş denizleri gitmeli şimdi

vaat edilmemiş o hayata

vaat edilen ölüme

 

ve deniz bize sarıldığında

iki balık olacağız gökyüzünde...

 

Nevin Koçoğlu

Gerçekedebiyat.com

 

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)