Sardunyanın öyküsü / Vedat Yazıcı
Sardunyanın öyküsü / Vedat Yazıcı
”Seyre durduk tantanayı sokak sesiyle mi beslendin körebe dokuz taş saklambaç çocuklar büyüdü sokak boşaldı gün ışığı alıcı kuş kanadıyla pencere bekçisi çiçeklikten yeni çıkmış bahçeye kaçma pahasına ”ankara nire patnos nire Vedat Yazıcı
Tutuklayıp sardunyayı
Attılar dipkapalıya
İkindiyin saat beşte” ( Can Yücel)
hoş bakışlardan mı aldın suyunu
çocuk oyunlarının
bin yıllık tanığı
hercai sardunya
köşe kalmadı artık kapacak
katlar yükseldikçe evler daraldı
küçüldü bahçeler yürek darlandı
uzaklaştı usulca
karşı camlardan yansımıyor artık
altın pencereler karalara büründü
devletten emekli komşu
kime çemkirerek şimdi
yaşlı kayısının kamburunu
taşlayacak çocuk mu kaldı
ham ahlat erik dalına
uzanırken o yumuk eller
”bırak bakimm onu
kırarım bacaklarını”
kargışımın iyesini ara ki bulasın
top oynasa çocuklar
çıkagelse uğur mumcu
elinde top bahçelievlerden
ne ki o bir sakıncalı piyade”
(Çağdaş Türk Dili Mart 2021 N. 397)
Gerçekedebiyat.com
YORUMLAR