Bir kutu akşam büyüklüğünde Kumrular Sokağı
bir ek buluttan sağılıyor gümüş telli zaman
kuru dallar bir çiçek kar koparıyor sonsuzdan
yalnızlık uzayan bir etek gibi yol boyu
is ve duman içinde kayboluyor zaman

Okul kapıları sevinç ve güvercin çığlıkları
rüzgarda parlayıp sönen mum ışığı çocuk yüzleri
bir kararsız salıncakta inip yükselen Kumrular Sokağı
çelişkilerin inatçı örgüsünde kaybolan ilmik
bir çırpı kanat üç kirpik iki kaş akıl ve duman

bir buğulu kın içinde göğü yırtıyor AY
o kadar uzak ki hatırlaması imkansız seni
yıllar hiç kırılmamış gibi taşıyor çocuklarla okuldan
sonra bir adam yolları yeniden düzüyor kartondan
karton yollarda insandan yüreğini kırpıyorsun renkli kağıt diye

bir kutu akşam içinde kanat çırpıyor güvercin ve insan

İnci Özkan
(Hisar dergisi Temmuz 1977)
Gerçekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)