Hoş geldin ışık seli / Ünsal Çankaya
Öyle
beklenmedik, Ünsal
Çankaya
Öyle sevecen,
İçten,
Geliyor ve vuruyorsunuz
ki…
Her yıl,
İçim bahar oluyor.
Dönüyorum o
çıldırtan rayihanın içine,
Gülümsüyorum, içime
çekiyorum,
Hazine gibi gizlemeye kokunuzu.
Anılarım hep en
güzel günlerle,
En unutulmaz
sevgilerle,
Sevdiklerimle,
Canlanıyor içimde.
Işıldayan
gözlerle izliyorum,
Bembeyaz kanatlarla,
Sarılmış safran
gibi,
Yeşil dallar üstünde neşeli nergisleri.
Bir
sevgili geliyor hayaliyle,
Kış günlerinin tüm ayazını
uzaklaştırıp,
Isıtıveriyor içimi yine.
Bir dostluk
geliyor içtenliğiyle,
Kendiliğinden güzelleşip
büyüyen,
Mesleki bir dayanışma içinde,
Karaburun' dan
imbat gibi esen yeliyle.
Öyle mutlu oluyorum ki her
gördüğümde,
En doyulmaz sohbetlere dalıyorum günlerce,
Buzlu
sularda yaşatıyorum nergislerimi.
Işık ışık
gülümsüyorlar, içime,
Ölmeyecek bir umut yerleşiyor.
Ege
diyor yaşamın başladığı yer işte,
Yaşatıyor, yaşatacak
düşlerini sevgiyle!
Gebze, 10.1.2008, Ocak 2026
Gercekedebiyat.com
















YORUMLAR