Yazıyorum ve ben başka birine dönüşünceye kadar (onları) okumuyorum.

Yazmak, sevişmek gibi, 
okumaksa, hatırlamak; 

iyi hatırlanan aşklarım olsun istiyorum.


Bakmak, başka biri gibi (sonra) hayatıma uzaktan
ve (onu) bağışla(t)mak istiyorum;

bütün hatalarımın ardındaki o çocuksu, ya da Kantçı-yüce ‘iyi niyet’i anlayarak. 

Ama Marks, bana uzaktan gülümsüyor.

Ferruh Tunç
Konyaaltı, 13.IV.2020

Gercekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)