kol gezerken ölüm
kurşun yağdırıyor sokaklar
insanlık göçüyor içimden
sessizce geceye
ilmek atıyorum
 
neresine dokunsam atlasın
kan kokuyor
 
hangi ırmağa baksam
gözyaşları şairlerin
 
bulutlar kaçıyor gökyüzünden
bir coğrafyadan başka bir coğrafyaya
 
ah milena 
yapraklar düşmeye başlayalı
serinledi sabahlar biliyor musun
 
gökyüzünde tek başına kalmış
ay kadar
kimsesizim şimdi
evrenin büyük boşluğunda
 

Şerif Temurtaş
GERCEKEDEBİYAT.COM

 

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)