kandırıp indirmişim
bir sini gibi önümüzde ay
neyzen alev süzmede
zühre sanılır müzeyyen
ışıldamakta öyle
 
ince belliye sağdım sis beyazını
ortaya acılı ezme ile haydari
gün kızılı iki nar
müzeyyen’in bardağı yörüngede  
hiçe dayamış sırtını neyzen semai üflemekte
 
yol iz sorma şiirime gel
sol yanım düşte kaldı
koynum seni beklemekte          
 
Şenol Gürel
GERCEKEDEBİYAT.COM

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)