Bir aşk biterken / Nebahat Çetin
Ansızın gitmek en kolayı, Dönüşsüz yerler de vardır, Soluksuz kaldığımız olur, Sımsıkı çekeriz perdeleri Portre: Metin Altıok Nebahat Çetin
Her şeyi yerli yerine koyup,
Çiçekleri suladıktan sonra bir sabah.
Yürüdükçe çözülen bir yumaktır yol,
Kimi yerde birer düğüm atılan.
Seslerin bile uğramadığı.
İzleyerek yatağını bir derenin
Nereye varılır?
İlk kez düşünüyorum
Susuz çakıl taşlarıyla
Çerçilerin yalnızlığım.
Dar gelir sırtımıza neyi giysek,
Ezilir, unufak oluruz
Anımsadıkça,
Hesabı verilmemiş
Ömrün ağırlığını.
Kilitleriz kapıları özenle,
Biraz sonra dönecekmişiz gibi.
Oysa rastgele anılardır çoktan
Telaşla doldurduğumuz
Sırt çantamıza.
(Sorular Ünlemler, Gibi yayınevi, Ankara 1995)
Gerçek Edebiyat
YORUMLAR