Gerçek Edebiyat

Ölüm güzel değil,
Güzel olan yaşamaktır,
Yaşamı sonsuza sarmak.

Ölüm güzel değil,
Ömrü kör taşa vurmaktır.
Aks kırmaktır düz yollarda,
Yokuş aşağı savrulmak.

Ölüm güzel değil,
Biter umduğun yaşamak.
Sonsuza varmayan hesap,
Toplar pılıyı pırtıyı,
Dönülmeyen olur Bağdat.

Miadını bilmeksizin, iadesiz koşuluyla,
Aldığımız defolu mal, depozitosuz gazozdur,
Ömür dediğimiz sayfa.
Erir gün yüzü görmeden, daha tadına varmadan,
Külahtan düşen dondurma.

Dramatik tiyatrodur yazanı olmadığımız,
Okumaya çabalarken oynanır da geçer hayat.
Yalnız bir gösterimliktir, sahnelediğimiz oyun,
Doğduğumuza ağlatan, canımızın pahasıdır.
Tek perdedir. Arası yok.

Hafifsenirken acılar, kahırlarımız duyulmaz,
Ülkem dersin her nefeste, insanı yerine saymaz.
Yöneten yerinde yoksan yaşamaya hakkın yoktur,
Hep karar verenler tartar, ömrümüzün darası yok.

Başlamış ve sürüyorken ölümle bitecek elbet.
Bu gerçeği provasız, metin dışı oynuyorsak,
Gün gelecek bedenimiz toprağına kavuşacak.

Vasiyet yerine geçer gülümseyerek anılmak,
Güzel olan yaşamaksa onunla sonsuzu ummak.
Yaşamak oyundur madem ona isim bulmalıyız,
Kalmadıysa keskinliği umutların, isteklerin,
Alkışsız gösterimizin adı körlenip yaşamak!

Ünsal Çankaya
Gercekedebiyat.com