Uçuran Düşler / Hüseyin Atabaş
Söyleyecek sözüm kalmadı hiçbir kuşa,
sevdim olmaz dedi, yüreğimde anısı var.
Boşlukları doldurmaktan yoruldu rüzgar,
kim bilir ne der bir başka kuşa varsam?
Yokluğa düştüm varlık yolunu ararken,
göğün altında ve başımın üstünde kuşlar
uçtukça bırakmam gene de yaşamın elini
düne yatırım çünkü ne verirsek bugüne.
Her aşk aykırıdır nasılsa sevda büyülü,
güneş bitmez tükenmez kederler içinde;
kuşlarla zaman da gider olan insana olur,
evren çökerdi yerle gök kalsa baş başa.
Dağın birine ünlesem öteki ses veriyor,
annem beni azarlasa ikizim feryat figan.
Kuşun biri değilse öteki korur beni belki
ayıramazsam ön ile arkayı birbirinden!
Mevlâna’nın hamisi, Keyhüsrev’in eşi,
Hoca Nasreddin’in aşkına sorsaydım ve
deseydim ki ‘Hayat kısa / Kuşlar uçuyor’*
uçururdu bir yerlere belki düşler beni.
----------------------
*Cemal Süreya
(Elvankent-Anka, 06 Ocak 2017)
Hüseyin Atabaş
GERCEKEDEBİYAT.COM
Yorumlar
Bu içeriğe henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın.