Şair ve varsıl / Mehmet Ercan

Şiir

Şair ve varsıl / Mehmet Ercan

bir varsıl dedi ki bir şaire

“ömrümce kazandığım serveti

vereyim sana dostum yeter ki

şiir yaz karşılığında adımla”

 

yoksul şair o varsıla dede ki

“varsıl değilim senin gibi

yine de girmem bu pazarlığa

şiirimi almaya yetmez variyetin"

                                   

“mantıksız” dedi kodaman bozularak

“bırak be adam bırak”

sana bir servet öneriyorum

hayır diyorsun yüzünü ekşiterek”

 

sürdürdü konuşmasını kalantor

“yemesi hoştur kızarmış etin

metelik etmez senin sanatın

mutluluk öneriyorum fakir ömrüne”

 

tepeden bakarak şaire varsıl

kırdı üstadın gönül telini

iki yana salladı şair elini

dedi: “bana sökmez kudretin”

 

yükseltti varsıl tonunu sesin

“öleceksin bu çöplükte açlıktan

yok faydası sana inadın

vazgeç gurur yapmaktan”

 

“doğrudur” dedi şair kibarca

“yine de güvenme varsıllığına

han’ın değil, hamam’ın değil

o şairler kalacaklar yarına”

 

varsıl alaylı güldü şaire

“paran varsa adamdan sayılırsın

kim sayar yoksa adamdan seni

dolaşma bulutlardan in yere”

 

yanıtladı şair onu erdemle

“değerli şeyler de var paradan

anlamaz onlardan senin gibiler

anlayış beklemem paragözlerden ”

 

zaman geçti şair öldü veremden

kaldırdı ölüsünü birkaç gariban

varsıl da öldü üç bahar sonra

sevenleri feryat etti yalandan

 

sığmadı kalabalık koca alana

günlerce, gecelerce tutuldu yası

bitirdi servetini birkaç senede

oğlu olacak kumar hastası

 

*

yüzyıllar yüzyıllar geçti aradan

ne kervan kaldı, ne han, ne hamam

tek kuruş kalmadı koca varsıldan

betikleri dillerde yoksul şairin

 

gerçekedebiyat.com

Yeni yorum ekle

Düz metin

  • Hiç bir HTML etiketine izin verilmez
  • Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünür.
  • Web sayfası adresleri ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantılara dönüşür.