Kötüye şiir

Kötüye şiir

Bıçak çekmeyi övdünüz çocuklara
Sonu karanlık tabanca çekmeyi
Kanadını kırdınız geleceğin
Okşadınız acımasız kanlı kurşunları

Egonuz insan yiyor şimdi
Çeneniz gölgenizle kavgada
Korkudan seviyor sizi kullarınız
Korkma, kimse nazar değmez aklına

Teninizde yürüyen su
Yıkayamadı kalbinizin kirini
Yüzünüz lakırdınızda gizli, sırıtıyor
Tertemiz diye kakaladınız laflarınızı.

Aldatmanın anlamı süslüydü kitabınızda
Kalakaldınız elleriniz çamurlu
Kimse katlanmıyor artık okşanmış hırsınıza
Dökülüyor uçan ne varsa.

Bir akşamüstü kapınızı çalınca ölüm
Soluğunuz çekilecek kızağa
Keşkeler… eski bahar
Yaşamayı övmediniz ki çocuklara.

Mehmet Büyükçelik
Gerçekedebiyat.com