Çıkmaz

Çıkmaz

Sokakların çıkmazlığı tek soruysa imarında,
Doğa parmağını sallar aşılmayan dağlarıyla.

Dertli insan gece üşür gün uzasa yaz ortası,
Er uyanan güneş toplar şafakla kuşluk arası.

Ama şiire durmazlar yorulmuştur sözcükleri,
Kaldırımsız sokaklarda aramaktan şairini.

Kısacık cümleler akar ahlayan nidalarıyla,
Muhtaçlık ve yaşlılıktan kırıldıysa umutları.

Çıkmaz deme çıkar elbet huy da canın arkasına,
Biliriz ki can değildir huydur aç gözün yongası.

Ama dertten ölmez insan kalıma inanıyorsa,
Üstüne toprak örtülse tohumlanır sıcağına!

Ünsal Çankaya
Gerçekedebiyat.com