Sessiz İnsanlarının Sonbaharı / Bulat Ayuşeev

Sessiz İnsanlarının Sonbaharı  / Bulat Ayuşeev

20 Kasım 2018 - 527 kez okundu.

 

Ben bir çılgın sanatçı hakkında yazmak istiyorum.

O, batık göğüsleriyle sıska bir adam

Kocaman dişleri bir tavşan gibi ileriye doğru

Karabasan gibi dolaşıyor

Caddede koşuyor, çantasını sallıyor,

Hayallerdeki gibi.

Ve evde durumu da iyi değil

zaten boşalttı 
evi

astronomik borçlar yüzünden

ama bu şehirde başka kim fakir insanla rüyanın gücünü kıyaslayabilir ondan gayri?

Hikayeleri rüyalardan çınlıyor,

tramvaya biniyor - rüyalar

çorba yiyor - rüyalar

Bir ders okur…okur… pazarlama dersi alıyor ya… olmuyor… Yine rüyalar.

Rüyalarının konusu herzaman  etekli takım elbiseyle gözükmekte gözüne.

Ya da siyah bir elbiseyle

Rüyalarındaki kıyafetler hercai ortaçağlardan gelmekte.

O, oturuyor… Kurbanı  uzun bacaklarını katlamış… Uzun, ince bacakları var

ve saçları omuzlarına dökülmüş.

Ya da parkta uçan yaprakların arasında

Bir şiir söyleyerek konuya giriyor:

“Gri elbisesi kısa,

ve eteği yırtmaçlı! Aman Tanrım! ”

Acele et, acele et! Sonya'yı öldür! Kafasını kopar!

Neden o

pantolon giymiyor!

 

* * *

 

Yani sen

göl veya nehir gibi

ve ben Billaeos,

topun etrafında dönüyorum

çünkü “dünya”

aşk gibi geliyor bana

ve şimdi bana açıktır

tüm soğuklar… Bu sıcaklar umrumda bile değil.

 

Nasıl anlatacağım sana?

Ha, tamam, -

iyiyim ve buradayım.

Başka bir hayatta mı

Veya başka dünyalarda?

Sözler yalan

ve mutsuz hayatlar,

herkes gibi

çünkü tozuz, bir hiçiz.

 

Çünkü dünya

küçük bir nehir gibi

denize akar

büyük sıkıntı

ve başka bir nedenden dolayı

gece uyumuyor

sakinleştirici içmesi gerekiyor

bu yüzden şarkı söylemiyor.

 

* * *

Hem sürünün hem de nehrin bir özel tınısı var:

akan taşlar, hışırdayan taşlar.

Ne diyorsun sen gri bulutlardan önce

sığırların arkasından yürümek, rüzgara şarkı söylemek

nasıldır sence?

Ağız kıpırdamıyor, peşinden de söylenenler de anlaşılmıyor.

Sadece bir mesajda son noktayı görüyorum.

Sabah bir bardak süt gibidir.

Çocuklar buluştuklarında endişelidirler:

“Hoşçakalın… Hoşçakalın!”


Geçmiş olsun, sessiz çoban.

Rusça'dan çeviren: Oktay Hacımusalı 
 

Bulat Ayusheev*

GERCEKEDEBİYAT.COM

 

*Bulat Lubsanovich Ayusheev 1963 yılında Buryatia'da doğdu. Irkutsk Üniversitesi Filoloji Fakültesinden mezun oldu. Şiir ve öykü yazıyor. Şiir ve öyküleri Irkutsk Time antolojisinde “Ekim”, “Sibirya Işıkları”, “Hava”, “Baykal” dergilerinde basıldı. Rusya Yazarlar Birliği üyesi. Halen "Baykal" dergisinde çalışıyor. Ulan-Ude'de yaşıyor.