Hap / Neslihan Yalman

Hap / Neslihan Yalman

12 Ekim 2018 - 741 kez okundu.


 

 

seninle büyümeyen çocuklara dönmüştük bir öğlen

yırtıcı dansın tüneline doğru

ağzımıza aç dizeler çalmıştı üzerimizi örten hava

kalçalarıma dayadığın suç göğe varmıştı

ay yıkadığım yastık kılıflarının etine yapışarak

çamaşır makinesinin ritmiyle eşleşmişti seslerimiz

doğmayacak cenini karanlığa atmıştık


büyülenmek zehirlenmekti

ah, istemiyordum yine de senden başka

dünya nimetlerinden

 

bugün yalnızlığımın büyük nişanesini taktım

aramızdaki o şiddetin adını koyarken

hayatımızın şifrelendiği telefonlarda

durmaksızın haber akışıydı biz -ve diğerleri

birbirimizden habersiz, birbirimize sulak

 

seni sevdiğime inanıyordum -evrimin diliyle

korkuyla içime vuruyordu kımızı tahta kuruları

 

bir fotoğrafta arıyordum gerçeği

bir eczane tabelasında

 

sürekli kızarıyordu kendine gövdem

 

 

Neslihan Yalman

GERCEKEDEBİYAT.COM